Donderdag 10 maart 2011
Geschreven door Chander Baktawar
(Art Director at the Squeezers)

Hij is geweest. Ben je bekeerd vraagt u zich natuurlijk af? Het antwoord is simpel, nee.

De hele dag verheugde ik me al op mijn gesprekje met onze Jehovacquisiteur. Had het thuis gezellig gemaakt, bakkie gezet, kaakjes op tafel, tja je hebt toch een bepaald beeld van zo’n gesprek…..

Iets later dan afgesproken zaten we op verzoek van de alleraardigste man tegenover elkaar aan de eettafel. Ik bereidde me voor op een goede discussie en toen iedereen een bakkie voor zich had staan en een kaakje sopte, schoof ik handenwrijvend naar het puntje van mijn stoel. En toen begon de preek. Iedere vraag die ik stelde werd beantwoord met de op een bepaalde passage opengeslagen bijbel die ik zelf moest oplezen. Ik voelde me weer een kleine schooljongen.
Het waren antwoorden maar totaal niet wetenschappelijk onderbouwd en dat had hij wel beloofd.
Een tegenvaller dus en ook geeneens een dialoog.

Als u een visitekaartje van één van ons heeft en de moeite neemt om even op de achterkant te kijken dan ziet u daar het volgende staan, ‘It isn’t easy for an idea to squeeze itself into a head filled with prejudice.’ Dit citaat van onbekende origine is de inspiratie voor onze naam, ‘The Squeezers’. Het is voor ons wat de bijbel voor onze Jehovagetuige is, de waarheid, met dat verschil dat wij geloven in dialoog en niet alleen in monoloog.

Hoewel dus niet wat ik ervan verwacht had intrigeerde het gesprek mij wel. Het bevestigde mijn inzicht dat het ook moeilijk is een boodschap over te laten komen als het hoofd van de zender eveneens vol met vooroordelen zit. Als je zo zeker bent van je zaak lijkt het een bijna natuurlijke reactie om niet meer te luisteren naar je publiek maar alleen te zenden. Voor iedere organisatie een desastreuze ontwikkeling. Hoe lang denkt u dat een cabaretier zijn zalen gevuld houdt als het publiek niet kan lachen om zijn grappen en hij daar niets aan doet?

Laat ik vooral ook zeggen dat zenden niet slecht is en gewoon moet gebeuren! Doelgroepen moeten weten dat je bestaat en dat doe je door te zenden.  Maar wil je echt dat ze je begrijpen en een vaste ‘relatie’ van je worden dan moet je ook naar ze luisteren. Door oprecht te luisteren leer jij je doelgroep kennen en door te reageren krijgt de doelgroep inzicht in jou. Zo wordt er aan de relatie gebouwd en juist die relatie zorgt voor ruimte in de hoofden van zender en ontvanger waardoor het mogelijk wordt een boodschap echt te laten landen en er wat mee te doen.

Alhoewel het dus een ander gesprek werd dan waarop gehoopt, heb ik weer wat geleerd.
Sta open voor wat de ander te zeggen hebben want die openheid is de ruimte waarin een goed idee landt en zich kan ontwikkelen. Oh ja, en ik weet nu waar het woord ‘zendeling’ vandaan komt.